Henüz on sekiz yasindaydi Buray. Annesiyle standartlarin biraz üstü bir evde yasiyorlardi. Buray ailesini düsünmüyordu. Düsünmeyi de istemiyordu zaten. Onun bu catidaki düsünceleri genellikle varolusu üzerine oluyordu. Neden yasiyorum Neden yasamakta süreklilik gösteriyorum Nicin intihari secmiyorum gibi sorular onun aklini bulandiriyor ve zorluyordu. Bu sorulara bir cevabi yoktu, en azindan kisisel olarak. Cünkü biliyordu ki bu sorularin bir cevabi olabilirdi. Buray bu cevabi veremezdi.
