Al sinds het midden van de vorige eeuw bestaat er bezorgdheid over duurzaamheid. Het was echter vanaf het Brundtland Rapport (1987) dat de Organisatie van de Verenigde Naties (UNO) het debat met grotere intensiteit aanging en een wereldwijde mobilisatie voor duurzame ontwikkeling voorstelde - SD, als "datgene wat voorziet in de behoeften van het heden zonder het vermogen van toekomstige generaties om in hun behoeften te voorzien in gevaar te brengen". Veel universiteiten in de hele wereld, die zich bezighouden met onderwijsprocessen, investeren en financieren onderzoek en projecten met het oog op het genereren van kennis en het ontwikkelen van producten die de wereldeconomie helpen aansturen, waarbij het van het grootste belang is dat zij zich organiseren in partnerschappen om wetenschap en technologie te transformeren.