Büyü Bitti benim icin sanirim bir dönemin bitisiydi.
Bu hem siirimi, hem de yasamimi iceriyordu.
Yaslanmaya baslamak ve bunu kabullenmek gibi.
Hep gencligin büyüsünden söz edilir ya, ama icinden gecerken fark edilmeyen bir büyüdür bu, ancak sona erdiginde fark edilir. Büyü Bitti budur, bir daha yasanmasi mümkün olmayacak seylerin büyüsü.
Yine de kirginlik duymamak gerek, cünkü o zaman da baska yaslarin büyüsünü tadamadan gecip gideriz. Yasamin her ani büyülüdür, onun icin defterleri zamani geldiginde kapatmayi bilmeliyiz.

Büyü Bitti, benim icin, Cem Gibiyi yazan siir sürecimi sona erdirmistir. Bir defterin kapanisi gibi. Umarim
okur daha önceki defterlerde takili kalmaz.
Okur sairinin farkli sulara acilmasina izin vermelidir, yaslanmasina da...

büyü bitti, sen onu görmedin
zaten derin bir düs
düstü
düsecek

Tadimlik



HER GÜN BU SAATLERDE

Dag yikilmistir ve kar
nice cocugun gögsünde kara
bir leke gibi birikmektedir.

Yalniz ve yanlis sorularidir ömrümüzün
kayip rüzgarlarin savurdugu bir cocuk
her gün bu saatlerde
her yürege bir siir
elisi önlüklerde kapkara
islenmistir.

Mahcup insanlariz
ki yanitlari hic ilgilendirmez bizi yasalarin
yanlis sorulmus sorulardir
her gün bu saatlerde
bir sairin yüregini yakar
elleri koparilmis rüzgarlarin
dokunamadigi yapraklar.

Kim toplar onlari her gün bu saatlerde
karanlik bir irmak gibidir sevgi
kar asirlardir yagmamiscasina yagar
ve örter bütün izleri.

Ciplak bakisli günler
siyah sedef donanmasiyla
pusulasi tersine dönmüs kambur gemiciler
ben cok uzak kiyilardan topladim bu cok kizil kumlari.

Dünya bütün camlarini kapatmis görüyorum
bir kusun simdi disarda kalmis ötüsü.